Namaste!
Bugun Nepal’deki 2. tam gunumuz ve yarin muhtemelen internetsiz olacagimdan hemen mail yazayim dedim. Su an Nepal’in baskenti Kathmandu’nun en turistik ve en gelismis bolgesi olan Thamel’de ki otelimizden yaziyorum.
Oncelikle 3 Mayis’ta bindigim ucakla Dubai’ye gittigimi ve orda Mike’la bulusup 4 Mayis’ta beraber Nepal’e uctugumuzu belirtiyim. 4 Mayis Cuma gunu aksam 7 gibi (buranin saatiyle) indik ve vize islemleri, otele transfer vs derken aksam 9 gibi otele vardik. Havaalani ve otel arasi 6 km ve biz o yolu 1.5 saatte geldik! Yollar berbat ve trafigi size anlatamam. Ben hic boyle birsey gormedim! Arabalar kucucuk, her yer motorsiklet kayniyor, yollarda hicbir sistem yok. Bu arada direksiyon sagda, trafik ters yone yani. Neyse sonuc olarak korkunc bir kaosun icinde bulduk kendimizi. 1.5 saatin sonunda Thamel adli bolgeye geldik ve burasini size nasil anlatsam… Kucucuk daracik sokaklar hepsi birbirinin aynisi ve binlerce dukkan, restaurant vs. Istiklali alin, ondan bi labirent yapin ve labirentin bir sokaginin genisligi 2 metre olsun al sana Thamel. Nasil kalabalik nasil gurultulu anlatamam. Gurultunun sebeplerini Nepalle ilgili kisa notlar bolumunde bulabilirsiniz.
Otelin sahibi Michelle (Amerikali) ve yerel Nepali (nepallilere ve dillerine Nepali deniyor) kocasi Pujan. Burda hostel mentalitesini biraz daha luks bi kivama getirmisler. Hep duzgun insanlar var -genc, yasli-. Komun bir hayat yaratmaya calismislar bu otelde. Her aksam bi restauranta otobus gezisi ve sonra kucuk okuma + dvd odasinda sarap esliginde dunyayi kurtarma konusmalari sonra sarhos olma ve bu yuzden ertesi gun dunyayi kurtarma cozumlerini unutup tekrar bir araya gelen insanlar. Aslinda cok eglenceli ama biz pek heyoo kaynasalim havamizda degildik henuz yemek gezilerine katilmadik.
5 Mayis sabahi uyanip once Maymunlar Tapinagi olarak bilinen Swayambhunath Tapinagina dogru yurumeye basladik. Bu arada her zaman seyahatlere hastalikla baslayan Mike bu kez de beni yaniltmadi ve sabah tek gozu kipkirmizi ve kucucuk kalmis halde uyandi. Yolda cok garip bi yerden -eczane ama cok garip- goz damlasi aldik. Bu arada inanmadim sokaklarda hayvanlar, etrafta ahirlar -ama pis-, sokaklarda yuruycek yer yok vs dedim bu nasil bir baskent? Acaba baskent boyleyse diger yerler nasil? Neyse tam kaybolduk sanmisken bi kokuyla kendimize geldik. Nasil anlatsam boyle dunyanin tum pis seylerini bi kutuya atip onlari kokladiginizi dusunun iste hava oyle kokuyodu. Bir tapinak bulduk ve onunde nehir. Nehirin fotografini Facebook’a koydum, nehir bildiginiz copluk! Ve iste o kokuyomus oyle. O nehri boyle garip bir kopruyle gectik ama ben cok korktum o pis yere dusucem diye. Kesin binbir turlu hastalikla o sudan seni cikarana kadar insanlar olursun oyle pis bi yer. Neyse gectik nehri birine sorduk merdivenleri gosterdi ve o merdivenleri bi yarim saat tirmanarak sonunda Maymunlar Tpinagina ve maymunlara ulastik sagsalim. Tapinak Budist tapinagi. Bu arada Nepal’in %86’si Hindu, %8’i Budist ve %4u musluman.Kathamdunun merkezinde cok onemli iki Budist tapinagi var, biri bu maymunlar biri de daha gitmedigimiz ama cok guzel oldugunu duydugumuz bi tane. Geri kalan o Facebooka fotograflarindaki her tapinak Hindularin. Hindularin bir suru tanrisi var ve her gun onlara adaklarda bulunuyolar. Budistlerse daha basit bir hayat suruyolar. Zaten budizmin bir din mi felsefe mi oldugu konusu hala tartisiliyor vs vs. Ama gercekten Budizmin cok rahatlatici bir tarafi var bunu a soylemeden gecemeyecegim. Maymunlar tapinagi guzel bi yer ve adinin maymunlar tapinagi olmasinin sebebi olan maymunlar her yerdeler. Insanlarin ellerinden yiyecek calmak disinda bir zararari yok hayvancagizlarin.
Sonra orda otele geri donduk ve otelden Thamelin dar sokaklarindan yuruyerek Kathamndu’nun Sultanahmet’i olan Durbar Meydani’na gittik. Burda cok sayida tapinak var ve gercekten buyuleyici bir meydan. Ama ben salak gibi gezi kitabini odada unuttugumdan ve hicbir sey anlamadan gezmek istemedigimizden orda donup duran lokal rehberlerden biriyle basladik gezmeye. Bizim rehberin adi Lama ve budist. Cok tatliydi bize her yeri gezdirdi. Her tapinagin farkli bir amaci var, bazisi cocuk isteyenler icin bazisi sans icin bazisi saglik icin vs. Ve her yerde insanlar cicekler ve yemekler getirerek tanrilara adakta bulunuyolar. Bir de Sadhular var bunlar da su an Facebook cover fotografindaki sari kiyafetliler. Bu adamlar soyle tanimlaniyor: ‘ruhsal arayis yolunda yalniz ilerleyen dervisler’. Cok tatlilardi :). Bunlarin yani sira bir de Tanrica Kumari var. Soyle ki eski bir tanricanin reenkarne olduguna inaniyolar ve bu yuzden 4 yasinda iri gozlu kizlari secip bunlari bir suru testten gecirip birini yasayan tanrica olarak seciyolar. Tum Nepalde toplam 3 tane yasayan tanrica oluyor ve bunlar kraldan sonra ki en onemli kisiler. Bu kucucuk kizlar regl olana kadar bu tapinakta yasiyolar ve bu kadar onemliyken regl olduklari gunden itibaren ‘hic kimse’ oluyolar ve sokaga atiliyolar. Bu arada onlarla evlenenlerin bogularak oldugu rivayeti sebeiyle evlenemiyorlar da. Hayatlari 11-12 yasinda bitiveriyor yani. Ve rehberimiz Lama her gun 4.20de Kumari’nin tapinagin camindan baktigini soyledi ve bizi oraya soktu. Kiz geldi (7 yasinda) ve avludaki herkesin gozlerine tek tek bakti ve max. 1 dk sonra gitti. Ben hic bu kadar kucuk ama bu kadar buyuk bi kiz gormedim cok garipti. Fotograf cekmek yasakti olmasaydi bir fotografini cekerdim ve hemen anlardiniz ne demek istedigimi. Yazik ama. Neyse iste Durbar Meydani’ndan sonra ordan bi seyler aldik hatiramsi sonra oyle gunu bitirdik.
Bugun (6 mayis) normalde gonullu olarak calisacagimiz dernek bizi almaya gecekti ama gelmediler ahahaha. Ve bugun de otelde kalmak durumunda kaldik. Bu arada bilmeyenler icin biz 7-14 Mayis arasi oryantasyon, 14-28 Mayis arasi Kathmandu’ya 4 saat mesafede ki Chitwan milli parkinda cevre konusunda gonullu olarak calismaya geldik. Bu sebeple bizi bugun alip hostele goturceklerdi ve orda dil dersleri alcaktik. Neyse insallah yarin gelirler, zaten hostelin cok pis olacagini on gorebildigim icin ne kadar gec gidersek o kadar iyi :). Bugun Freak Street olarak adlandirilan ve 60larda avrupali hippilerin Nepale gelip yasadigi sokaga gittik, cok ozel bir sey yoktu. Sonra Thamelde biraz dolastik ve Garden of Dreams adli bir parali parka gittik. Su an Tibet meditasyon CDsi esliginde -cok guzel ha- size mail yaziyorum. Muhtemelen yarin sabah hostele gidip korkunc bir yerde korkunc bir haftaya baslicaz. Chitwan’a gittigimizde ise orda yerel bir cifci ailenin evinde kalcaz. Bakalim neler olcak.. Bu arada bu Chitwan’da filler, kaplanlar, ayilar, gergedanlar ve timsahlar var ve hepsi turistler icin tehlikeli. Hepsiyle ilgili farkli kurtulma yontemleri var ve bunlar Nepalle ilgili her kitapta var. Olumum Chitwan diye bir yerde bir gergedan sebebiyle olursa biraz komik olur.
Nepal’le ilgili kisa notlar:
-Insanlar (genc, yasli, erkek, kadin) cok igrenc sesler cikarip her yere tukuruyorlar
-Sinyal kullanmak diye bisey yok, arabalar ve motorlar kornayla anlasiyolar ama korkunc hic durmayan korna sesleri.
-Genel olarak insanlar cok iyi. Cok fakirler ama Guney Amerika’da oldugu gibi kameraniza dikkat edin tembiheri yok.
-Para degeri inanilmaz dusuk. Soyle dusunun guzel bir restaurantta bir yemek 4 Dolar! 1 dolar 75 rupi. Mesela bugun 3 tane parsomen kagidina Nepal islemeli takvim aldik ve toplam 4 dolar tuttu. Tatil icin inanilmaz guzel bu sebeple.
-Cok hipi var. Her yer hipi dolu. Hatta Durbar Meydani’ndaki buyuk tapinaklardan birinin adi Hipi Tapinagi -cunku 60larda hipiler hep bu tapinagin etrafinda oturup ot icerlermis.
-Cocuklar cok tatli ama o kadar uzuluyorum ki anlatamam. Hic bir seyleri yok hic..
-Havasi Istanbul’dan az biraz daha sicak.
-Sokakarda Monklar yuruyo (kirmizi-turuncu kiyafetleri icinde).
-Insanlarin cogu ingilizce biliyor.
-Her yer outdoor kiyafetcisi dolu. Everest’e tirmananlarin limani oldugu icin Kathamandu burda her yerde tirmanisla ilgili hersey bulunabiliyor.
Boyle iste.
Umarim ikinci mailimi de boyle mutlu mutlu atarim.
Hepinizi cok opuyorum!
Ez.
Fotoğraflar
